Hobby

Miałam już za sobą kilka jazd różnymi samochodami sportowymi, więc podchodziłam do przejazdu BMW M3 z pewną nonszalancją, przekonana, że wiem, czego się spodziewać po kolejnym mocnym aucie na torze. Rzeczywistość szybko zweryfikowała tę pewność siebie – już po pierwszym, zbyt entuzjastycznym wciśnięciu gazu na wyjściu z zakrętu, poczułam, jak tylna oś zaczyna żyć własnym życiem, a instruktor na miejscu pasażera spokojnie, ale stanowczo poprosił o mniej gazu. Przejazd BMW M3 po torze różni się od jazdy innymi autami sportowymi tym, jak bezpośrednio i szybko komunikuje błędy kierowcy, bez taryfy ulgowej dla wcześniejszego doświadczenia z innymi modelami. Dzielę się tu tym, czego nauczyła mnie ta konkretna jazda i dlaczego mimo tej lekcji pokory wracam do tego modelu przy każdej okazji.

Pierwsza lekcja pokory – moment z tylną osią

Ten moment, kiedy tył auta zaczął się przesuwać na wyjściu z zakrętu, trwał w rzeczywistości może sekundę, ale w mojej pamięci rozciągnął się na znacznie dłużej – pamiętam nawet dźwięk opon, które zaczęły piszczeć inaczej niż przy normalnym prowadzeniu, i ten ułamek sekundy paniki, zanim ręce same wykonały korektę kierownicą. Zdołałam nie wypaść z toru, ale serce biło mi jeszcze przez dobre półtora okrążenia po tym zdarzeniu.

Ta jedna sytuacja nauczyła mnie więcej o granicach przyczepności niż wszystkie wcześniejsze jazdy innymi autami razem wzięte. BMW M3, ze swoim mocnym silnikiem i napędem na tylne koła, komunikuje przekroczenie granicy przyczepności szybciej i wyraźniej niż niejeden model z napędem na przód czy na wszystkie koła.

Dlaczego przeceniłam swoje umiejętności na starcie?

Wcześniejsze doświadczenia z autami o napędzie na przednie koła dały mi fałszywe poczucie pewności co do tego, jak reaguje na gaz auto z napędem na tył. Przyzwyczajenie do jednego typu zachowania samochodu sprawia, że łatwo zapomnieć, jak bardzo różni się reakcja na identyczny ruch nogą w innym układzie napędowym.

Z tej wpadki wyciągnęłam kilka wniosków, którymi dzielę się z każdym, kto planuje podobną jazdę:

• doświadczenie z innymi autami sportowymi nie przekłada się automatycznie na BMW M3, zwłaszcza jeśli różnią się układem napędu;
• pierwsze okrążenia warto potraktować jako naukę reakcji tego konkretnego auta, a nie okazję do popisu przed instruktorem;
• słuchanie wskazówek instruktora na bieżąco, zamiast ignorowania ich z przekonaniem „już to znam”, oszczędza niejeden stresujący moment.

Jak wygląda wynajem BMW M3 w praktyce dla kogoś bez doświadczenia?

Wynajem bmw m3 na jeden dzień, dla osoby bez wcześniejszego doświadczenia z autami o napędzie na tył, wymaga innego podejścia niż wsiadanie za kierownicę z przekonaniem, że „przecież jeździłam już czymś szybkim”. Instruktorzy na torze zwykle od razu wyczuwają poziom doświadczenia kierowcy i dostosowują tempo wprowadzenia, ale własna pokora na starcie ułatwia całą naukę.

Poniższa tabela pokazuje moje własne porównanie wrażeń z BMW M3 i innym autem sportowym, które prowadziłam wcześniej.

Dlaczego mimo tej wpadki wracam do tego modelu?

Ta pierwsza, stresująca sytuacja z tylną osią, paradoksalnie sprawiła, że BMW M3 zostało w mojej pamięci mocniej niż jakiekolwiek inne auto, którym jeździłam wcześniej na torze. Przy kolejnych jazdach, już z większą pokorą i uważnością, zaczęłam doceniać dokładnie tę bezpośredniość reakcji, która wcześniej mnie zaskoczyła.

To właśnie ta szczerość auta – brak taryfy ulgowej dla błędów kierowcy – sprawia, że każda kolejna jazda uczy mnie czegoś nowego, zamiast być powtórką tego samego doświadczenia. Elektronika w bardziej wybaczających autach koryguje błąd, zanim zdążysz go w ogóle zauważyć – w M3 czujesz każdy swój błąd na własnej skórze, dosłownie, bo auto od razu daje ci znać kierownicą i tyłem.

Co powiedziałabym sobie sprzed tamtej pierwszej jazdy?

Gdybym mogła cofnąć się do tamtego dnia, powiedziałabym sobie po prostu, żeby zostawić w domu przekonanie, że wcześniejsze doświadczenie z innymi autami cokolwiek gwarantuje przy tym konkretnym modelu. Każde auto ma swoją specyfikę, a BMW M3 z napędem na tył uczy pokory szybciej niż niejeden model, który wcześniej wydawał się wymagający.

Poradziłabym też, żeby traktować pierwsze okrążenia jako czystą naukę, bez presji pokazania czegokolwiek instruktorowi czy sobie samej – ta presja właśnie doprowadziła mnie do tamtego zbyt entuzjastycznego wciśnięcia gazu.

Przejazd BMW M3 po torze nauczył mnie więcej pokory wobec własnych umiejętności niż niejedna wcześniejsza jazda innym autem sportowym. Nie żałuję tamtej stresującej sekundy z tylną osią, bo to właśnie ona sprawiła, że każda kolejna jazda tym modelem jest bardziej świadoma i, paradoksalnie, przyjemniejsza niż była na początku.